دانلود مصاحبه ای تصویری از اسفندیار منفردزاده
این مصاحبه مربوط به چند سال قبل میشه.
اسفندیار منفردزاده از بزرگترین آهنگسازان ایران هستند و کارهای ماندگاری را در زمینه موسیقی ارائه دادند که میتوان به جمعه(فرهاد)شبانه ها(فرهاد)نیاز(فریدون فروغی) همیشه غائب(داریوش و فریدون فروغی)گنجشکک اشی مشی(پری زنگنه)نجوا(فرهاد) و موسیقی فیلم های رضا موتوری(با صدای فرهاد)،قیصر و داش آکل اشاره کرد.
اسفندیار منفردزاده رو میشه از پیشروان موسیقی اعتراضی در ایران نامید و شاید این از اقبال و پیشانی بلند این آهنگساز بود که در زمانی می زیست که عرصه موسیقی ، شعر و ترانه شاهد حضور بزرگانی چون فرهاد بزرگ،فریدون فروغی،احمد شاملو،ایرج جنتی عطائی،اردلان سرفراز،شهیار قنبری و ...بود و البته در عرصه ادب و اندیشه(سیاسی،مذهبی،فلسفی و داستانی) نیز شاهد حضور بزرگانی چون شریعتی،آل احمد،بزرگ علوی،سید حسین نصر، دولت آبادی و ... بود.
حضور این بزرگان یک دوره طلائی را در زمینه ادبیات و هنر و همینطور جنبش های اجتماعی و سیاسی ایران رقم زد دوره ای که در هیچ یک از این زمینه ها دیگه شاهد اون نبودیم.
این مصاحبه رو میشه تا حدودی در و دل اسفندیار منفردزاده نامید.
درین مصاحبه اسفندیار منفردزاده انتقادات صریحی رو نسبت به عملکرد ترانه خوانان امروزی مطرح کرد که یکی ازین انتقادات مربوط به بازخوانی برخی ترانه ها و همینطور انتخاب اشعار ضعیف یا تکراری برای ترانه هاست.
به ترانه مرغ سحر(شعر از ملک الشعرای بهار)،ای ساربان(سعدی)،سرگشته(سایه)،الهه ناز(کریم فکور)بت چین(شیدا) و... توجه کنید.
تفاوت چندانی در تنظیم،ملودی و حتی نحوه اجرای این ترانه ها دیده نمیشه ،مثلا مرغ سحر را تنها فرهاد در سبک پاپ اجرا کرد و محسن نامجو فکر کنم در سبک راک(البته خودم هنوز گوش ندادم) اجرا کرده بقیه تقریبا مثل هم خوندن.
نفس بازخوانی بسیار خوبه و هدفش تجدید یاد یک ترانه در بین مردم و ماندگاری بیشتر یک ترانه در بین مردم هست اما آیا بازخوانی بیش از حد نمی تونه به تنوع و استعداد موسیقیایی ضربه بزنه؟
البته این بازخوانی ها توسط بزرگان موسیقی شاید چندان به این بزرگان ضربه نزنه اما اونها را از خلق آثار جدید و ماندگار باز میداره و جوانان رو بسوی ترانه هایی با اشعار سخیف و مبتذل سوق میده چون برخی از آهنگها بی جهت بازخوانی میشه و برای برخی ازین خوانندگان یک عادت میشه توجه کنید به خوانندگان سنتی که بیشتر مبتلا به این عادت هستند آیا اگه در یک بازه زمانی چند ساله در نظر بگیریم چند آهنگ جدید خوندن و چند ترانه بازخوانی شده دارند؟!
همونطور که اسفندیار منفردزاده گفته شاید مشکل اینجاست که این بزرگان بیشتر دنبال اشعار مولانا،حافظ،سعدی و سایر شاعران کلاسیک ایران هستند همونطور که میدونید اشعار معروف این بزرگان معمولا در تصانیف مختلفی اجرا شده اند.
حالابه نظر شما بازخوانی بیش از حد و ملال آور یک ترانه معروف تا چه حدی میتونه درست باشه؟!
برای دانلود مصاحبه تصویری اسفندیار منفردزاده اینجا كلیك كنید.
